"Abjecte opvattingen kunnen alleen salonfähig worden in een abjecte salon. Dit geconstateerd hebbend, hebben wij veel gezegd over allerlei salons, als de tweede kamer en het torentje, of zelfs Pauw en Witteman als die Hero Brinkman onweersproken laten uitleggen dat een hoofddoekje hèt symbool is van de onderdrukking van de vrouw, alsof het die schijnheilige ex-agent niet gaat om anti-islam-onderbuikgevoelens, die hij met emancipatoir geteut boven het ordinaire niveau van zijn partij probeert uit te tillen en dus dat het ons, onze koningin onwaardig is om ons en onze schoondochter te verhullen in een zwart kleed en een sjaal, nee zelfs dat wij daarmee onze instemming betuigen aan de onderdrukking van de vrouw enzovoorts. Het is echter ook een staatsrechtelijk feit dat wij ons dienen te weerhouden van politiek omstreden uitspraken. Het is er nooit bijverteld, maar wat politiek omstreden uitspraken zijn, dat bepalen wij niet, dat wordt bepaald in die abjecte salons. Het zijn feiten dat het met de vrouwen in Oman erg goed gaat, onafhankelijk van die hoofddoekjes, maar als wij dat zeggen, dan is het in de politiek waar men zich niets meer aantrekt van feiten, of zelfs van alles debiteert dat door feiten wordt gelogenstraft, een politiek omstreden standpunt. Wij bepalen echter wat in onze salon fähig ist, En als wij bij vrienden op bezoek zijn bepalen wij wat wij dragen uit respect voor wat ook. Verder, zucht, wat kan ons nog verbazen in een land met politici en journalisten die bij voortduring ....."
Zoiets, zo'n door mij wat scherper gestileerde uitbarsting, kan bijna alleen voortkomen uit een gecumuleerde ergernis. Veertig jaar kersttoespraken over respect voor mensen, menselijk contact en verbindingen, respect voor de natuur. En wat doet dat volk ? Onder het motto doe ff normaal man, gaan wij bij voortduring in tegen Europese afspraken over de behandeling van vluchtelingen, bouwen een kabinet met een partij die de tweedeling zoekt, die wit superieur acht boven een kleurtje, de een godsdienst tot ideologie verklaart, terwijl de heersende godsdiensten aantoonbaar 100 keer zo vaak als excuus voor (burger)oorlog hebben gediend dan de islam. Die vondst wordt gekoesterd, omdat dan discriminatie van de islam en de moslims niet meer onder de grondwettelijke definitie van discriminatie valt. En je ziet het christelijke CDA afglijden naar een positie die gevaarlijk dicht tegen dit soort populisme aanligt. En dat moet jij dan allemaal maar koninklijk goedkeuren. En als je dan weer iets laat blijken over je liefde voor de natuur en je respect voor de schoonheid van moeder aarde, word je door die domoren voor nieuw-groen-linkser uitgemaakt. Niet wat jij ergens van vindt is interessant, interessant is of er ergens een politiek randfiguur kan worden opgeduikeld die het niet met je eens is, want dan doe je iets wat niet kan, dan heb je je gemengd in het politiekedebat. En geef toe, het CDA heeft het ernaar gemaakt met die Bleker, die veertig jaar natuurbeleid met één pennenstreek weer twintig jaar terugplaatst na dat gedraai rond de Hedwigepolder waar we de Belgen verbijsterd over onze (gebrek aan) rechtlijnigheid achter lieten. Of met zo'n Leers die gemeenten wil verbieden hulp te verlenen aan illegalen als het vriest. Aan daklozen mag wel.... O nee, dat mag ze niet denken. Dat vinden de regeringspartijen niet salonfähig. En dat de achterban van het CDA begint te roepen dat het allemaal wat minder rechts moet, over een paar jaar in de toekomst, is voor nu even nog volstrekt irrelevant, met dit regeer- en gedoog-accoord, met deze bemensing van het kabinet. Die praatjes van Peetoom en de Geus mogen de majesteit niet geruststellen.
Zo'n uitbarsting kan bijna alleen als we als minister president en vice-premiers mensen hebben zitten die het begrip ministeriële verantwoordelijkheid zo opvatten dat ze de gewetensnood van onze vorstin niet behoeven te verdedigen en te beschermen of zelfs voeden, zoals ze in de formatie hebben gedaan. Die het de grote gedoger toestaan om met tweets bij voortdurend het koninklijk gezond verstand te beledigen, hetzij direct met tendentieuze tweets over het koninklijk huis, kersttoespraken en dergelijke, hetzij indirect met zijn opvattingen over de staat, de rechtelijke macht, de eenheid van het volk en meer van dat soort zaken waarvoor het koninklijk huis symbool is. De toon waarop Rutte en Verhagen afstand nemen van dit soort gedoe is zo mild, dat je bijna een zeer gevoelige sensor nodig hebt om de afkeuring te kunnen waarnemen. Ik word als republikein straks langzaam door mededogen royalist, maar "Wat kan ons tegenwoordig nog verbazen ? Zucht...."